Θηλώματα

Τα θηλώματα αποτελούν καλοήθεις βλάβες της επιδερμίδας. Η κοινή ονομασία που χρησιμοποιείται είναι «κρεατοελιές», όμως δεν πρέπει να συγχέονται με τους σπίλους, δηλαδή με τις «ελιές». Συνήθως έχουν μικρό μέγεθος, στρογγυλό, είναι είτε άμισχα είτε με μίσχο, με επιφάνεια λεία ή με την όψη κουνουπιδιού. Το χρώμα τους ποικίλει, από το χρώμα του δέρματος ως καστανό ή και σκούρο καφέ. Όπως οι μυρμηκίες και τα κονδυλώματα, τα θηλώματα προκαλούνται από τον ιό HPV (Human Papilloma Virus).

Σε αντίθεση όμως με τις άλλες δύο μορφές του ιού, τα θηλώματα δεν μεταδίδονται τόσο εύκολα, και οφείλονται σε τύπους του ιού HPV οι οποίοι είναι χαμηλού κινδύνου: οι κύριοι τύποι που ευθύνονται είναι ο HPV 6 και ο HPV 11.

Σύμφωνα με ιατρικές μελέτες, τα περισσότερα άτομα, τόσο άνδρες όσο και γυναίκες, μετά την ηλικία των 30 ετών εμφανίζουν θηλώματα. Η μετάδοση από δερματική επαφή εξαρτάται από το πόσο ισχυρό είναι το ανοσοποιητικό σύστημα του κάθε ανθρώπου. Το 60% των ανθρώπων παγκοσμίως εμφανίζουν θηλώματα μέχρι και τα 70 τους χρόνια. Από τη στιγμή που μολυνθεί κάποιος από τον ιό HPV μέχρι να εμφανίσει θηλώματα μπορεί να περάσουν έως και τρεις μήνες. Αφότου εμφανιστούν, απαιτείται προσοχή να μην τραυματιστεί η περιοχή ή να ερεθιστεί, διότι έτσι τα θηλώματα πολλαπλασιάζονται.

Τα θηλώματα είναι στην πλειοψηφία τους ασυμπτωματικά: εκτός της αντιαισθητικής όψης τους δεν προκαλούν άλγος ή άλλη ενόχληση. Οι ζεστές και υγρές περιοχές του σώματος είναι πιο επιρρεπείς στο να εμφανίσουν τις βλάβες: λαιμός, μασχάλες, κάτω από το στήθος, βλέφαρα, βουβωνική χώρα. Η αυξημένη τριβή του δέρματος σε σημεία του σώματος που έχουν πτυχώσεις ευνοεί την ανάπτυξη του ιού HPV. Αν τα θηλώματα μεγαλώσουν και πολλαπλασιαστούν, είναι πιθανό να προκαλέσουν κνησμό, αίσθηση καύσου και πόνο στην αφή, ιδίως το καλοκαίρι όπου υπάρχει έντονη εφίδρωση. Αν για κάποιο λόγο, όπως η τριβή ή ερεθισμός από εσώρουχα, τραυματιστούν τα θηλώματα, υπάρχει ο φόβος μέχρι και για αιμορραγία.

Δύο παράγοντες που έχουν ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση των θηλωμάτων είναι η παχυσαρκία και ο ζαχαρώδης διαβήτης.

Τα υπέρβαρα άτομα, καθώς έχουν εντονότερη εφίδρωση και περισσότερες πτυχές στο σώμα λόγω παχυσαρκίας, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν θηλώματα.

Έχει επίσης παρατηρηθεί ευρέως η παρουσία θηλωμάτων σε ανθρώπους που πάσχουν από διαβήτη, όπου συνίσταται άμεση αντιμετώπιση. Οι διαβητικοί κινδυνεύουν να αποκτήσουν φλεγμονή πολύ εύκολα καθώς έχουν διαταραχή στο ανοσοποιητικό σύστημα με συνέπεια να είναι ευάλωτοι σε λοιμώξεις, μικρόβια και ιούς.

Ο πολλαπλασιασμός των θηλωμάτων οφείλεται από κάποιον ήπιο τραυματισμό, όπως τριβή με σφουγγάρι, με αλυσίδα που κρέμεται στο λαιμό, ή με το ξύρισμα. Προσοχή, το ξύρισμα αντενδείκνυται σε περιοχές που πάσχουν από θηλώματα, καθώς η λεπίδα μπορεί εύκολα να μεταφέρει τον ιό σε άλλη περιοχή του σώματος.

Θηλώματα: Πρόληψη

Από τη στιγμή που εμφανιστούν τα θηλώματα, καλό είναι να ακολουθούνται κάποιες σωστές πρακτικές προς αποφυγή του τραυματισμού και της εξάπλωσής τους:

  • Αποφεύγεται η χρήση σφουγγαριού με τρίψιμο του δέρματος στο μπάνιο.
  • Αν υπάρχουν θηλώματα στην περιοχή του λαιμού, δεν επιβαρύνουμε την περιοχή με κολιέ ή αλυσίδες που μπορεί να ερεθίσουν περαιτέρω.
  • Απαγορεύεται η χρήση ξυραφιού στην περιοχή που έχει θηλώματα, όπως και η χρήση π.χ. νυχοκόπτη από περιοχή που πάσχει σε υγιές δέρμα.
  • Αν διαπιστωθεί φαινόμενο παχυσαρκίας, η μείωση βάρους θα βοηθήσει σημαντικά στη μη επανεμφάνιση των θηλωμάτων.
  • Εμβολιασμός για τον ιό HPV επιλέγοντας το τετραδύναμο εμβόλιο που προστατεύει από τους τύπους HPV 6, 11, 16, 18.
  • Προτείνεται η άμεση αφαίρεση των θηλωμάτων έτσι ώστε να αποφευχθεί μελλοντικός ερεθισμός που οδηγεί σε πολλαπλασιασμό τους.

Θεραπεία

Τα θηλώματα είναι καλοήθεις όγκοι του δέρματος, και αφαιρούνται κυρίως για αισθητικές ανάγκες. Επιπρόσθετα, αν προκύψει κάποια αλλαγή στην όψη τους και ο δερματολόγος θελήσει να αποκλείσει την πιθανότητα δυσπλασίας, προχωρά σε αφαίρεση για προληπτικούς λόγους.

Κυριότερες μέθοδοι για την αφαίρεση θηλωμάτων:

Κρυοπηξία: Το θήλωμα ψύχεται με υγρό άζωτο σε χαμηλή θερμοκρασία και καταστρέφεται. Υπάρχει όμως πιθανότητα να μείνει σημάδι, για αυτό αισθητικά το αποτέλεσμα δεν είναι άρτιο.

Laser CO2: Αφαιρούνται κυρίως τα μικρά θηλώματα, χωρίς να επηρεάζεται το υγιές δέρμα. Η δέσμη του laser στοχεύει με ακρίβεια στη βλάβη και την καταστρέφει χωρίς να αφήνει σημάδια. Η χρήση του CO2 laser είναι ανώδυνη, αναίμακτη και με μηδενικό χρόνο αποθεραπείας.

Χειρουργική αφαίρεση: Τα μεγάλα σε μέγεθος θηλώματα, αυτά που έχουν εξελιχθεί σε ακροχορδώνες ή κρεμάμενη τέρμινθο αντιμετωπίζονται χειρουργικά, για να υπάρχει πλήρης εξάλειψη της βλάβης. Απαιτείται τοπική αναισθησία, οι τομές είναι πολύ μικρές και πραγματοποιείται στο ιατρείο. Είναι μια απλή και ανώδυνη διαδικασία.

Βιβλιογραφία:

  1. Andrew’s Diseases of the skin-clinical dermatology, εκδόσεις ELSEVIER
  2. ‘Ατλας Κλινικής Δερματολογίας, Anthony Du Vivier, εκδόσεις Πασχαλίδης-Broken Hill
  3. Κλινική Δερματολογία, Thomas Fitzpatrick, εκδόσεις Πασχαλίδη
  4. Dermatology Bolognia Jorizzo Shaffer, εκδόσεις ELSEVIER

Επικοινωνήστε μαζί μας