Κολπίτιδα

κολπικές διαταραχές (κολπίτιδες) αποτελούν σήμερα ένα συχνό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες. Έχει υπολογιστεί πως περίπου το ένα τρίτο των γυναικών θα υποφέρει από κολπίτιδα σε κάποια χρονική στιγμή της ζωής τους. Με τον όρο κολπίτιδα εννοούμε τη φλεγμονή του κόλπου.

Συνήθως εκδηλώνεται με την ύπαρξη κνησμού και αυξημένων υγρών από τον κόλπο, τα οποία ορισμένες φορές είναι δύσοσμα.

Ο φυσιολογικός κόλπος έχει τη δική του χλωρίδα στην οποία επικρατούν οι γαλακτοβάκιλλοι. Οι γαλακτοβάκιλλοι έχουν προστατευτικό ρόλο και αναστέλλουν την ανάπτυξη των μικροβίων που εισέρχονται στον κόλπο. Σε κολπίτιδα μπορεί να οδηγήσει μια οποιαδήποτε αλλαγή στη φυσιολογική χλωρίδα του κόλπου που έχει ως αποτέλεσμα να επικρατήσει κάποιος μικροοργανισμός, όπως μύκητας, τριχομονάδα, βακτηρίδια κλπ.

Πιθανοί παράγοντες που διαταράσσουν τη χλωρίδα είναι οι εξής:

Χρήση αντιβιοτικών, μείωση της άμυνας του ανοσοποιητικού συστήματος, στρες, στενά ρούχα, ορμονικές αλλαγές στην εγκυμοσύνη, το θηλασμό ή την εμμηνόπαυση.

Βακτηριακή κολπίτιδα

Ο τύπος αυτός κολπίτιδας οφείλεται σε διάφορους μικροοργανισμούς με συχνότερο την Gardnerella vaginalis, ένα αναερόβιο βακτήριο που έχει ενοχοποιηθεί για το 95% των περιπτώσεων.

Στην πραγματικότητα η βακτηριακή κολπίτιδα είναι ένας μαζικός αποικισμός του κόλπου από διάφορα μικρόβια.

Αρκετές γυναίκες δεν έχουν συμπτώματα. Σε άλλες περιπτώσεις το κολπικό έκκριμα είναι λιγοστό και γκριζόλευκο με δυσάρεστη οσμή ψαριού. Πρόκειται για σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα και συχνά συνυπάρχει με τριχομοναδική ή μυκητιασική κολπίτιδα.

Μυκητιασική κολπίτιδα

Η μυκητίαση κόλπου συνήθως προκαλείται από ένα είδος μύκητα, την Candida. Η Candida βρίσκεται φυσιολογικά σε μικρή ποσότητα στον κόλπο της γυναίκας.

Όταν όμως χάνεται η ισορροπία μεταξύ μυκήτων και γαλακτοβακίλλων στον κόλπο, οι μύκητες μπορεί να επικρατήσουν και να προκαλέσουν φλεγμονή. Τα πιο συχνά συμπτώματα της μυκητίασης είναι ο κνησμός και το κάψιμο στην περιοχή γύρω από την είσοδο του κόλπου και στο αιδοίο.

Το αιδοίο και ο κόλπος συχνά παρουσιάζουν ερυθρότητα και οίδημα. Οι κολπικές εκκρίσεις συνήθως είναι άσπρου χρώματος, άοσμες. Κάποιες γυναίκες παρατηρούν αύξηση στην ποσότητα των εκκρίσεων.

Τριχομοναδική κολπίτιδα

Προκαλείται από το παράσιτο τριχομονάδα, και μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή. Μπορεί να παρατηρηθεί αυξημένη κολπική έκκριση, με δυσάρεστη οσμή ψαριού. Συχνά υπάρχει κάψιμο στην περιοχή ή απλός ερεθισμός, όπως επίσης ερυθρότητα και οίδημα στο αιδοίο, και κάποιες φορές η ούρηση είναι επίπονη.

Ατροφική κολπίτιδα

Δεν προκαλείται από κάποια μόλυνση, αλλά μπορεί να προκαλέσει αυξημένες κολπικές εκκρίσεις και ερεθισμό, όπως ξηρότητα, φαγούρα και κάψιμο. Η κολπίτιδα αυτή μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε περίοδο κατά την οποία τα επίπεδα των οιστρογόνων μιας γυναίκας είναι χαμηλά (όπως στο θηλασμό ή στην εμμηνόπαυση).

Διάγνωση

Οι περισσότερες κολπίτιδες και ανεξάρτητα από το αίτιο που τις προκαλεί παρουσιάζουν παρόμοια συμπτώματα, γι’ αυτό δεν μπορούν να διαγνωστούν με ακρίβεια αποκλειστικά βάσει των συμπτωμάτων.

Εκτός από τη λήψη ενός αναλυτικού ιστορικού και κλινική εξέταση της ασθενούς από το γυναικολόγο, συνήθως η οριστική διάγνωση επιτυγχάνεται με την καλλιέργεια κολποτραχηλικού υγρού. Αυτή η εξέταση είναι απαραίτητη προκειμένου να εντοπιστεί ποιο ακριβώς μικρόβιο είναι υπεύθυνο και στη συνέχεια να οριστεί η κατάλληλη θεραπεία.

Θεραπεία κολπίτιδας

Η θεραπεία αφορά συνήθως τη λήψη κάποιου συνδυασμού αντιβιοτικών από το στόμα με κολπικά υπόθετα ή κρέμες. Ωστόσο, ακόμη και μετά τη θεραπεία οι κολπίτιδες σε ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών υποτροπιάζουν, κάτι που μπορεί να οφείλεται σε ανθεκτικότητα των στελεχών της μόλυνσης απέναντι στα φάρμακα ή σε επαναμόλυνση. Η σωστή πρόληψη και η έγκαιρη επίσκεψη στον γυναικολόγο μόλις εντοπιστούν τα πρώτα συμπτώματα βοηθούν σημαντικά στην αντιμετώπιση του προβλήματος.

Πρόληψη κολπίτιδας

Η διαταραχή της υγείας του κόλπου και η εμφάνιση κολπίτιδων, εκτός από ενόχληση, προκαλεί ανασφάλεια και αμηχανία, επηρεάζοντας τη γενικότερη ψυχολογία κάθε γυναίκας.

Υπάρχουν ορισμένοι βασικοί κανόνες πρόληψης της ανάπτυξης ή υποτροπής κάποιας κολπίτιδας: διατήρηση καλών συνθηκών υγιεινής (ειδικά των γεννητικών οργάνων), υπεύθυνη σεξουαλική συμπεριφορά και ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Τέλος, μερικές απλές συμβουλές για την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής επίσης συμβάλλουν στο να αποφευχθεί η εμφάνιση της κολπίτιδας:

  • Ο καθαρισμός της γεννητικής περιοχής να γίνεται με προϊόντα, που δεν διαταράσσουν την φυσιολογική χλωρίδα και το pH της περιοχής, αλλά να αποκαθιστούν την όποια μεταβολή τους.
  • Ο καθαρισμός και το ξέπλυμα θα πρέπει να γίνεται με κατεύθυνση από τον κόλπο προς τον πρωκτό, καθώς στην περιπρωκτική περιοχή βρίσκονται μικρόβια που είναι παθογόνα για τον κόλπο.
  • Κατά τη διάρκεια της έμμηνου ρύσεως θα πρέπει να είναι ακόμα πιο σχολαστικός ο καθαρισμός και να συνδυάζεται με συχνή αλλαγή σερβιέτας ή ταμπόν.
  • Καθημερινή αλλαγή στα εσώρουχα και κατά προτίμηση να είναι βαμβακερά που επιτρέπουν στο δέρμα να αναπνέει και δεν προκαλούν ερεθισμούς.
  • Αποφυγή χρήσης ξένων εσώρουχων ή πετσετών.
  • Κατά την σεξουαλική επαφή, ιδίως με ένα καινούργιο σύντροφο, πάντα να γίνεται χρήση προφυλακτικού.
  • Αν μετά τη λήψη κάποιων φαρμάκων παρατηρηθούν ύποπτα συμπτώματα στην περιοχή του κόλπου, τότε απαιτείται άμεση επίσκεψη σε γυναικολόγο.

 

Βιβλιογραφία:

  1. Color Atlas & Synopsis of Sexually Transmitted Diseases, Third Edition (Handsfield, Color Atlas & Synopsis of Sexually Transmitted Diseases), 3rd Edition, by Hunter Handsfield
  2. Genital Dermatology Atlas Second Edition by Libby Edwards MD (Author), Peter J. Lynch MD (Editor)
  3. CURRENT Diagnosis & Treatment of Sexually Transmitted Diseases (LANGE CURRENT Series) 1st Edition
    by Jeffrey Klausner (Author), Edward Hook (Author)
Συμπληρώστε το ατομικό ιατρικό ιστορικό
Συμπληρώστε το ατομικό ιατρικό ιστορικό

Επικοινωνήστε μαζί μας